ادای ناجی درآوردن؛ شگرد آدمهای فیک:
در سمشناسی، پادزهرِ حقیقی از خودِ زهر ساخته میشود: آنتیونوم با تزریق دوزِ کمِ زهر به اسب تولید میشود. پس کسی که «ادای پادزهر» دارد، اثرش معمولاً نوسهبو است؛ باور به درمان، علائم را تشدید میکند. نکتهی تلخ: سمّی را که میشناسیم از زهرِ ناشناخته خطرناکتر است. چند نفر آمدند فقط برای اینکه زهرت را بشناسند؟
راهکار:
شاید هر کسی که اومد آینه بود تا ببینی چقدر به نجات از بیرون باور داری؛ پادزهر واقعی همون تغییری است که بعد از تلخترین تجربهها درونت ساخته میشود.