رها کردن کتابی که پایانش از اول معلوم بود:
آیا میدانستید مغز ما بهطور خودکار برای روابطی که 'پایانش معلوم' است، دوپامین کمتری ترشح میکند؟ این پدیده «پیشبینیپذیری» باعث میشود شور اولیهی داستان از بین برود. اما جالب اینجاست: همین مکانیزم در واقع از ما در برابر سرمایهگذاری روی رابطههای بینتیجه محافظت میکند. پس شاید بستن کتاب، هوشمندانهترین تصمیم باشد.
راهکار:
این حس آشناست: 'پایان معلوم' یعنی دیگر هیجانی برای ادامه نیست. یک نکتهٔ روانشناسی: تحقیقات نشون میده پایان دادن به رابطهای که قابل پیشبینی شده، از تحمل ابهامِ 'شاید تغییر کنه' کمتر آسیبزاست. دفعهٔ بعد که کتابی رو بستی، به جاش یه کتاب جدید باز کن—شاید داستان متفاوتی باشه.