آدمهایی که مثل کتاب زیبا شروع و سخت تمام میشوند:
بر اساس «قانون اوج و پایان» در روانشناسی شناختی، حافظهی ما یک رابطه را بر اساس کل تجربه قضاوت نمیکند؛ فقط شدیدترین لحظه و آخرین لحظه را به یاد میآورد. شروع زیبا، وقتی پایان سخت باشد، تقریباً از خاطره پاک میشود. آیا ما فقط پایان را به یاد میسپاریم؟
راهکار:
شاید پایان سخت، نشانهی پیچیدگی آدمها باشد، نه بیارزشیشان؛ همان کتابی که سخت تمام میشود، میتواند در میانهاش ارزش خواندن داشته باشد.