معنای پایان سخن و بینهایتی تو:
در فلسفه، مفهوم 'بینهایت' همانطور که در این بیت اشاره شده، نشاندهندهی چیزی است که هرگز به پایان نمیرسد. جالب است که در ریاضیات، بینهایتهای مختلفی وجود دارد: بینهایت شمارا (مثل اعداد طبیعی) و بینهایت ناشمارا (مثل اعداد حقیقی). شاید 'تو' در اینجا نوعی بینهایت ناشمارا باشی که حتی سخن هم نمیتواند آن را محدود کند. آیا انتهای سخن جایی است که بینهایت آغاز میشود؟
راهکار:
شاید این جمله را بتوان از زاویهی 'خاطرههای بیپایان' دید: پایان من در سخن، اما تو در خاطرهها جاودانهای.