پایان ماییم

ما تموم میشویم نه غم‌هایمان؛ نگاهی فلسفی:

تحقیقات علوم اعصاب نشون میده خاطرات عاطفی در آمیگدال ذخیره می‌شن و حتی با از بین رفتن جزئیات، حس غم می‌تونه سال‌ها باقی بمونه. این یعنی غم واقعاً از بین نمی‌ره، فقط در لایه‌های ناخودآگاه دفن می‌شه. آیا شما هم غمی دارید که فکر می‌کردید تموم شده ولی ناگهان برگشته؟

راهکار:

این جمله رو میشه اینطور هم دید: غم‌ها مثل سایه‌اند - حتی وقتی ما از یک مرحله رد می‌شیم، اون سایه هنوز با ماست، فقط شکلش عوض می‌شه. شاید به همین دلیله که تجربه‌های تلخ، هویت ما رو می‌سازن.