مغز پایانهای ناتمام را مثل یک کار باز نگه میدارد...
پایان رابطه؛ نابودی یا پایان خوش قصه؟:
مغز پایانهای ناتمام را مثل یک کار باز نگه میدارد (اثر زایگارنیک) و در «خطای پیشبینی عاطفی»، شدت و مدت درد جدایی را بیشبرآورد میکند؛ همین دو مکانیزم حس «نابودی» را از واقعیت بزرگتر میسازد.
راهکار:
پایان رابطه همیشه نابودی نیست؛ گاهی مغز پایانهای ناتمام را بزرگتر از واقعیت نشان میدهد. بازتعریف پایان بهعنوان «بستهشدن یک فصل» بهجای «ویرانی همهچیز»، همان تجربه را از تهدید به درس تبدیل میکند.