پایان درس و استرس کلاس فرهمند؛ طنز دانشجویی پادرس:
از نظر عصبشناسی، لذت «تموم شد» دوپامین رهایی است اما مغز همزمان کورتیزول انتظار تهدید ساعت ۳ را ترشح میکند؛ چون رویداد منفی پیشبینیشده را تقریباً مثل رویداد واقعی پردازش میکند. شوخی «سنگین بود» هم یک مکانیزم تنظیم هیجان است: خنده آمیگدال را آرام میکند و اضطراب را قابل تحمل. اگر ساعت ۳ بیخطر بگذرد، مغز تازه یاد میگیرد زنگ خطر را دیرتر خاموش کند.
راهکار:
این حس «آخیش» بعد از درس در واقع آزادی کامل نیست؛ مغزت همزمان روی ساعت ۳ قفل کرده. خنده و «سنگین بود» دقیقاً مدار اضطراب را دور میزند و تهدید را به یک خاطرهی خندهدار تبدیل میکند. پس آن شوخی فقط سرگرمی نیست؛ یک اقدام روانی برای خلع سلاح استرس پیشبینانه است.