پایان جنگ درونی با آغوش دوست:
از نظر عصبشناسی، آغوش واقعی (بیش از ۲۰ ثانیه) باعث ترشح اکسیتوسین و دوپامین میشود که دقیقاً همان مسیرهای عصبی مرتبط با استرس و ترس را مهار میکند. در واقع، تماس فیزیکی امن، سیگنال «خطر تمام شد» را مستقیماً به سیستم لیمبیک مغز میفرستد. آیا تا به حال اثر فیزیکی یک آغوش بر اضطرابتان را دقیقاً حس کردهاید؟
راهکار:
برای تقویت این حس رهایی، میتوانید یک فعالیت نمادین مانند نوشتن نگرانیهای قدیمی روی کاغذ و از بین بردن آن را با هم انجام دهید تا پایان جنگ درونی را به شکلی ملموس جشن بگیرید.