پایان دادن به درد

شعر تیر سرگردان: پایان دردهایم:

در عصب‌شناسی، درد یک سیگنال ساده نیست؛ پیش‌بینی مغز از تهدید است. وقتی می‌گویی «سال‌هاست به دنبال تیری سرگردانم»، مغزت منتظر پایانی است که خودش ساخته، و این انتظار می‌تواند از خود زخم هم شدیدتر باشد. در ادبیات فارسی، «تیر سرگردان» نماد تقدیر محتوم است: تیری که بی‌هدف رها می‌شود اما سرانجام بر پیشانی اسفندیار جاودان می‌نشیند. پرسش تاو: آیا تقدیر شما یک تیر است یا یک آغوش؟

راهکار:

جالب است که در اساطیر فارسی، «تیر سرگردان» همیشه به هدف می‌خورد، اما هدفش دقیقاً همان چیزی نیست که انتظار داریم. شاید این تیر پایان‌دهنده، نه نابودگر درد، بلکه آغازگر معنایی تازه باشد؛ شبیه تیری که بی‌هدف رها می‌شود و مرزهای یک سرزمین را تعیین می‌کند. چه می‌شود اگر مقصد این تیر، نه نیستی، که شکلی از رهایی باشد که هنوز تصورش را نکرده‌ای؟