شعر پای ساز تو از ذوق؛ روز وصل و شب معراج:
در علوم اعصاب، موسیقی با تحریک هسته اکومبنس و ترشح دوپامین همان مسیر پاداش مغزی را روشن میکند که تجربههای اوج عرفانی و مراقبه فعال میسازند. به همین دلیل در متون عرفانی، سماع و ساز صرفاً هنر نیستند؛ فناوری تغییر حالت مغز و ورود به آستانه خلسهاند. بیت دقیقاً از همین همافزایی صدا و شوق میگوید: جایی که زمان مادی فرو میریزد و یک لحظه وصال، همسنگ یک سفر کیهانی میشود.
راهکار:
این بیت معراج را از یک رویداد تاریخی صرف به نمادی از اوجگیری روح در لحظه وصال بدل میکند؛ گویی شاعر با شنیدن ساز یار، همان سیر آسمانی را در زمین تجربه میکند.