پا جای پای کسی گذاشتن

دعوت به همدلی: کفش‌هایم را بپوش و راهم را برو:

مطالعات علوم اعصاب نشان می‌دهد که وقتی فقط تصور می‌کنیم در موقعیت دیگری هستیم، مناطق مشابهی از مغز فعال می‌شود گویی واقعاً آن تجربه را داریم. اما نکته جالب: این همدلی عصبی تا ۷۰٪ دقت دارد و همیشه با سوگیری همراه است. سوال: آیا می‌توانیم واقعاً بدون پوشیدن کفش دیگری، مسیرش را حس کنیم؟

راهکار:

این جمله دعوتی است برای همدلی از طریق تجربه کردن مسیر دیگری. گاهی فهمیدن یک نفر نیازمند پوشیدن کفش او و رفتن راهی است که رفته، تا بعد از بازگشت بتوانید حرف بزنید. شاید بتوان این مفهوم را در یک تمرین ساده عملی کرد: یک روز فقط کارهای روزمره یک دوست یا همکار را انجام دهید و سپس با او گفتگو کنید.