پا گذاشتن روی قلب

پا روی دل زنده نگذار؛ احترامی از جنس همدلی:

پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند درد عاطفی و درد فیزیکی مسیرهای عصبی مشترکی دارند؛ یعنی طرد شدن یا شکستن قلب، همان نواحی مغزی را فعال می‌کند که شکستگی استخوان. از منظر تکاملی، مغز تهدید اجتماعی را مانند تهدید جانی پردازش می‌کند تا بقای گروه حفظ شود.

راهکار:

این جمله را می‌توان یک قانون رفتاری مدرن دید: پیش از هر واکنش تند، تصور کن داری روی سنگ قبری راه می‌روی؛ همان احتیاطی که برای مردگان قائلی، برای قلب‌های زنده و تپنده سزاوارتر است.