وقتی بدن تو وطن من میشود:
واژه «وطن» در فارسی باستان (اوستایی) از ریشه «وَتَن» به معنای بت، صنم یا معشوق میآمده است. این کلمه بعدها به مفهوم سرزمین مادری تغییر معنا داد. بنابراین وقتی میگویید «و تنِت، وطنم»، ناخودآگاه در حال اجرای یک بازی زبانی کهن هستید: تن معشوق همان بت و همان وطن ازلی شماست. آیا میدانستید وطن زمانی هممعنی «بت» بوده؟
راهکار:
در روانشناسی محیطی، 'دلبستگی به مکان' با ترشح هورمون عشق (اکسیتوسین) همراه است. جالب اینجاست که عشق به یک فرد نیز دقیقاً همین مسیر عصبی را فعال میکند. پس وقتی معشوق را 'وطن' خطاب میکنیم، داریم ناخودآگاه همپوشانی بیولوژیکی این دو حس عمیق را بیان میکنیم.