وصف چشم در شعر

وصف چشم در شعر: وقتی یک غزل کافی نیست:

در نوروساینس، پدیده‌ای به نام «حباب عشق» وجود دارد که در آن، نگاه کردن به چهره معشوق، فعالیت بخش‌هایی از مغز مرتبط با پاداش (مثل جسم مخطط) را به شدت افزایش می‌دهد، گویی معتاد شده‌ایم. این فرآیند شبیه توصیف ناپذیری است که شاعر بیان می‌کند. آیا این اوج احساس، مانع از توصیف منطقی می‌شود یا خودش زبانی جدید می‌سازد؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید از صنعت «ایهام» استفاده کنید: کلمه «دیوان» هم به معنای مجموعه‌ی شعر است و هم به معنای جنون. این دوگانگی معنا، عمق و زیبایی شعر را دوچندان می‌کند و می‌تواند سوژه‌ی جالبی برای یک پست آموزشی کوتاه درباره‌ی صنایع ادبی باشد.