ورود ناگهانی، خروج تدریجی: راز ماندگاری عشق:
تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد وقتی فردی ناگهان وارد زندگی‌تان می‌شود، دوپامین و اکسی توسین به طور همزمان ترشح می‌شوند و خاطره‌ای فوق‌العاده قوی می‌سازند. در مقابل، «خروج تدریجی» مسیرهای عصبی وابستگی را فعال نگه می‌دارد و باعث می‌شود مغز نتواند به راحتی آن شخص را «از حافظه حذف» کند. آیا تا به حال برایتان پیش آمده که رفتن کسی طولانی‌تر از آمدنش در ذهنتان جا خوش کند؟
راهکار:
این جمله به پدیده‌ای روان‌شناختی اشاره دارد: «اثر تازگی» (novelty effect) که باعث می‌شود ورود ناگهانی خاطره‌انگیز باشد، اما خروج تدریجی به دلیل وابستگی عاطفی شکل می‌گیرد. برای درک عمیق‌تر، به نظریه دلبستگی (attachment theory) مراجعه کنید که توضیح می‌دهد چرا بعضی رابطه‌ها حتی پس از پایان، ذهن را رها نمی‌کنند.