ورق روزگار

نسیحت روزگار: زیر چرخ زمان:

این جمله یادآور یک اصل روان‌شناختی به نام «خطای پیش‌بینی فاجعه» است: ذهن انسان معمولاً بدترین سناریو را برای آینده تصور می‌کند. جالب اینکه در فرهنگ ایرانی، «چرخ روزگار» معادل آنتروپی در فیزیک است – همه چیز به سمت بی‌نظمی می‌رود. اما برخلاف باور عام، در سیستم‌های باز (مثل جامعه) نظم خودبه‌خود ایجاد می‌شود. آیا می‌توانی نمونه‌ای از «نظم در دل بی‌نظمی» در زندگی‌ات پیدا کنی؟

راهکار:

این نگاه تقدیرگرایانه شاعرانه‌ست، اما می‌توان آن را وارونه دید: اگر تو خودت بخشی از چرخ روزگاری، پس قدرت تغییر جهت با توست. شاید روزگار نمی‌چرخد، ما می‌چرخانیمش.