ویرگول و زندگی

ویرگولی که خواستار پایان است؛ تمثیلی از زندگی محکوم به ادامه:

ویرگول در زبان شناسی نشانه مکث است، نه پایان. مغز ما برای پایان های قطعی برنامه ریزی شده، اما در تلهٔ داستان های باز می ماند. اثر زیگارنیک می گوید ذهن، کارهای ناتمام را ۹۰٪ بهتر از تمام شده ها به خاطر می آورد و همین تنش، ریشهٔ بسیاری از وسواس های فکری است. آیا گیر افتادن شما میان 'خواستن' و 'محکوم بودن' از همین شکاف ذهنی نیست؟

راهکار:

ویرگول در موسیقی و نوشتار نشانهٔ مکث است، نه شکنجه. اگر خودت را شبیه ویرگولی می‌بینی که محکوم به ادامه است، شاید وقت آن رسیده که این ادامه را نه تحمل، بلکه یک نفس عمیق ببینی؛ ویرگول جمله را از فروپاشی نجات می‌دهد تا قصه‌ات کامل‌تر شود، نه بی‌پایان.