دیوانگی از نگاه تو؛ ویرانهای که عاشقانه است:
در نوروساینس، عشق پرشور با مدارهای مغزی همان اختلال وسواس کمرنگ میشود؛ سطح سروتونین تا ۴۰٪ افت میکند و دقیقاً همان الگوی فرد مبتلا به OCD را میسازد. از طرفی چشمها در دیدار معشوق مردمک را گشاد میکنند و این سیگنال ناخودآگاه، جذابیت را در مغز طرف مقابل تقویت میکند. پس «ویرانه شدن قلب» فقط یک استعاره ادبی نیست؛ یک طوفان نوروشیمیایی است. اگر عشق اینقدر شبیه بیماری است، چرا به آن «سلامتِ روح» میگوییم؟
راهکار:
این متن را میشود از زاویهای دیگر خواند: ویرانیِ قلب در عشق، در واقع شکستنِ الگوهای کهنه ذهن است؛ همان نقطهای که آدم تازه خودش را میشود. اگر بخواهی رد این ویرانی را در زندگیات پیدا کنی، به لحظهای فکر کن که اولین نگاه همهچیز را عوض کرد؛ آن لحظه شروعِ ساختنِ تو بود.