ویرانی در عشق

انتخاب عشق ویرانگر از زبان داستایفسکی:

در روانشناسی، «عشق ویرانگر» اغلب ریشه در الگوهای دلبستگی ناایمن دارد: افراد ناخودآگاه کسی را انتخاب می‌کنند که ناآشنا و پرتنش است تا چرخهٔ رنج آشنا را تکرار کنند. جالب اینجاست که مغز در این فرایند دوپامین ترشح می‌کند و اعتیاد به بحران ایجاد می‌شود. آیا عشق واقعی می‌تواند بدون این طوفان‌ها معنا داشته باشد؟

راهکار:

این جمله تناقض جالبی دارد: آیا انتخاب ویرانگر، آزادی است یا اسارت؟ داستایفسکی خود در زندگی عشقی پرآشوب داشت؛ شاید این نقل قول آیینه‌ای از رنج‌های شخصی اوست.