امنیتِ در حال فروپاشی: حال این روزهای ما:
آیا میدانستی در روانشناسی، پدیدهای به نام «بایاس عادیبودن» (Normalcy Bias) باعث میشود انسانها نشانههای تدریجی فروپاشی را نادیده بگیرند و تا آخرین لحظه باور کنند همهچیز عادی است؟ درست مثل قورباغهای که در آب جوش آرام آرام میجوشد و نمیپرد. این شعرِ تو دقیقاً همان لحظهی میانی را ثبت کرده: امن ظاهری در حالی که ویرانی نزدیک است. چه چیزی باعث میشود ما این آرامشِ کاذب را نگه داریم؟
راهکار:
این توصیف تلخ یادآور «سوگیری عادیبودن» (Normalcy Bias) است: مغز انسان بحرانهای تدریجی را نادیده میگیرد تا وقتی خیلی دیر شده. شاید بهتر باشد یک بار لیست ملموس از نشانههای ریزش امنیت در زندگی روزمرهات بنویسی، نه برای ترس، بلکه برای بیداری.