ضربالمثل «به خر الماس دادن» و بحث لیاقت:
در روانشناسی «ارزش ادراکشده» به نیازهای زیستی گره خورده: برای یک الاغ، یونجه سیگنال بقاست و الماس فقط یک جسم بیرنگ؛ این انتخاب نشانه حماقت نیست، نتیجه میلیونها سال تکامل است. حتی انسانها وقتی چیزی با نیازشان همخوانی ندارد، آن را «بیارزش» تفسیر میکنند. آیا واقعاً تقصیر طرف مقابل است که زبان ارزشش متفاوت است؟
راهکار:
شاید به جای برچسب «بیلیاقتی»، مسئله «تفاوت زبان نیازها»ست؛ کسی که یونجه میخواهد، الماس برایش فقط یک سنگ است. نه کمبود او، بلکه تفاوت کد ارزشگذاری است.