حق با ونگوگ بود؛ چرا غم ماندگار است؟:
مغز انسان رویدادهای منفی را با جزئیات بیشتری ذخیره میکند؛ این «سوگیری منفی» برای بقا تکامل یافته و باعث میشود غم از شادی ماندگارتر حس شود. جالب اینجاست که ونگوگ این حقیقت روانشناختی را یک قرن پیش از اثبات علمی، نه با داده بلکه با قلممو اعلام کرد.
راهکار:
غم در نگاه ونگوگ نه یک پایان، بلکه مادهٔ خام نقاشیهای ماندگار است؛ شاید اگر غم را بهجای دشمن، بهعنوان منبعی برای خلق ببینیم، از سنگینیاش کاسته شود.