وقت تلف کردن در رابطه

وقتت رو برای پسر بلاتکلیف تلف نکن | دخترونه:

تحقیقات نشون می‌ده مغز آدم وقتی با «عدم قطعیت» مواجه می‌شه، دوپامین کمتری ترشح می‌کنه و کورتیزول (هورمون استرس) بالا می‌ره؛ یعنی بلاتکلیفی شریک عاطفی فقط یه رفتار ساده نیست، یه وضعیت بیولوژیک فرساینده‌ست. قانون «هزینه از دست رفته» هم باعث می‌شه آدم به خاطر زمان قبلی، بیشتر بمونه و بیشتر ضرر کنه. سوال اینه: این استرس ارزششو داره؟

راهکار:

بلاتکلیفی اون پسر، خودش واضح‌ترین جوابه؛ کسی که واقعاً می‌خوادت، برای بودن با تو تردید نمی‌کنه.

وقت گذاشتن برای بعضی‌ها فقط منت‌کشی است:

عشق یک‌طرفه؛ وقت تلف کردن یا جنون؟:

پشت عشق یک‌طرفه، مدار پاداش مغز دقیقاً مثل اعتیاد به قمار عمل می‌کند؛ پاسخ‌دهی نامنظم معشوق، دوپامین را در اوج نگه می‌دارد و هر بار که جوابی نرسد، میل بیشتر می‌شود. به همین دلیل است که رها کردنش شبیه ترک است، نه تصمیم ساده.

راهکار:

عشق یک‌طرفه در لحظه‌های کوتاه شبیه پرواز است، اما در واقع داری با سطلی که ته‌اش سوراخ است آب جابه‌جا می‌کنی. شاید بهتر است این وسواس فکری را نه عشق، که «اعتیاد به ابهام» بنامیم؛ چون مغز در انتظار پاسخی که گاهی می‌آید و گاهی نه، دوپامین ترشح می‌کند و تو را به همان رابطهٔ نابرابر زنجیر می‌کند. رهایی از آن شبیه ترک یک مادهٔ اعتیادآور است، نه یک تصمیم ساده.