وقتی تکلیف روشنه ولی دل قبول نمیکنه:
انکار عاطفی یک مکانیزم دفاعی است: مغز واقعیت را میداند، اما آمیگدال آن را تهدید میبیند و قشر پیشپیشانی را موقتاً از دور خارج میکند. به همین دلیل، فاصله بین «میدانم» و «باور میکنم» گاهی ماهها طول میکشد؛ این تأخیر، نشانه ضعف نیست، بخشی از سیمکشی عصبی ماست. کدامش سختتر است: فهمیدن یا پذیرفتن؟
راهکار:
دل وقتی واقعیت را انکار میکند، در واقع برای خودش زمان میخرد؛ نه اینکه حقیقت را ندیده باشد. این فاصله بین دانستن و پذیرفتن، همان جایی است که آدم کمکم با خودش روراست میشود.