وجود سخت

عشق متناقض: میانبری به بهشت و جهنم:

مغز انسان در مواجهه با تضاد عاطفی، دو ناحیهٔ مجزا را فعال می‌کند: آمیگدال (ترس) و هستهٔ اکومبنس (لذت). یعنی همان لحظه‌ای که کسی برایت «جهنم» است، همان شخص می‌تواند دوپامین «بهشت» را هم آزاد کند. این مکانیزم بقا در روابط پیچیده است. حالا سؤال: آیا می‌شود عشقی داشت که جهنم‌اش را نادیده گرفت؟

راهکار:

این پارادوکس رو به تصویر بکش: گاهی عشق همزمان هم بهشت و هم جهنم رو در یک نفر جای میده. شاید شعر یا نقاشی‌ای خلق کنی که این تناقض رو با رنگ‌های متضاد نشون بده.