وجود و هستی عاشق

بند بند وجودم وصل وجود کسی است؛ شعر عاشقانه و فلسفی:

در علوم شناختی، «خودِ گسترده» یعنی مرز بدن ما ثابت نیست؛ مغز، افراد نزدیک را هم در نقشه «من» جا می‌دهد. پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان داده‌اند هنگام دیدن معشوقِ عمیق، همان ناحیه مغزی که با خودآگاهی فعال می‌شود روشن می‌گردد. پس این بیت فقط استعاره نیست؛ توصیف دقیق یک واقعیت عصبی است. عاشق هستید؟ این یکی شدن را کجا حس می‌کنید؟

راهکار:

این بیت را می‌توان بازنویسی امروزی کرد: «وجود من از تو معنا گرفته؛ نه اینکه نصف من باشی، بلکه خودِ من شده‌ای.» این نگاه، پیوند را نه وابستگی، که هویتی تازه نشان می‌دهد.