قول یک عشق ماندگار: تا هستم، دوستت دارم:
در فیزیک کوانتوم، مفهوم «درهمتنیدگی» وجود دارد؛ دو ذره میتوانند چنان به هم پیوند بخورند که وضعیت یکی، فوراً بر دیگری تأثیر بگذارد، حتی از فاصلهای دور. این وعدهٔ «تا هستم، دوستت دارم» یادآور غیرمحلی بودن و پیوند ناگسستنی چنین حالتی است. آیا عشق شدید میتواند نوعی درهمتنیدگی عاطفی ایجاد کند؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای فلسفی باز کرد: آیا عشقی که به «وجود» فردی وابسته است، اساساً شرطی است؟ شاید پرداختن به این پرسش، عمق جدیدی به مفهوم وعدهتان ببخشد.