وجود از جنس طبیعت

وجودم از جنس طبیعت؛ رمز آرامش در آغوش دریا و جنگل:

الگوهای فراکتالی طبیعت مثل رگبرگ‌ها یا امواج، دقیقاً همان فرکانس‌هایی را در مغز فعال می‌کنند که با مراقبه عمیق مرتبط است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند تماشای ۴۰ ثانیه‌ای موج دریا یا شاخ و برگ درخت، فعالیت بخش پیش‌پیشانی مغز را کاهش می‌دهد و عملاً «منِ» ذهنی را در طبیعت حل می‌کند. در واقع عبارت «وجودم از جنس طبیعت» بی‌اغراق یک واقعیت عصب‌شناختی است.

راهکار:

این حس یگانگی با طبیعت یک سوگیری شناختی تصادفی نیست. روان‌شناسی محیطی می‌گوید «بیوفیلیا» یک نیاز زیستی تکاملی است؛ ما طوری سیم‌کشی شده‌ایم که با الگوهای طبیعی آرامش بگیریم. پس دفعه بعد که باران گرفت، بی‌دلیل لبخند زدی، بدان که ژن‌هایت در حال جشن گرفتن‌اند.