آرامش هنر است، وحشیگری انتخاب:
آیا میدانستی در نوروساینس، توانایی حفظ آرامش در شرایط بحرانی با فعالیت بالای قشر پیشپیشانی مرتبط است، در حالی که «وحشیشدن» ناگهانی نشاندهنده فعالسازی آمیگدال و سیستم جنگ و گریز است. جالب اینجاست که افرادی که هر دو حالت را کنترل میکنند، اغلب در رهبری و مذاکره موفقترند. این دوگانگی در تاریخ نیز دیده میشود: مثلاً ناپلئون در میدان نبرد خونسرد و در تصمیمگیریهای کلان بیرحم بود. به نظر شما این تعادل در زندگی مدرن چقدر ضروری است؟
راهکار:
در روانشناسی به این توانایی «انعطافپذیری هیجانی» میگویند: یعنی بر اساس موقعیت، بین آرامش و قاطعیت جابهجا شدن. میتوانی این مهارت را با تمرین ذهنآگاهی تقویت کنی.