ضربه خوردن از وفاداری و خیانت:
مغز، درد اجتماعی ناشی از خیانت را در همان شبکههای درد فیزیکی پردازش میکند؛ پژوهشها نشان میدهند طردشدن و بیوفایی میتوانند فعالیت قشر کمربند قدامی را بالا ببرند. همزمان، اکسیتوسین اعتماد را تقویت میکند اما در افراد آسیبدیده میتواند بدگمانی را هم افزایش دهد؛ یعنی همان هورمون وفاداری، گاهی به تیغ دوسر تبدیل میشود. آیا وفاداری بدون مرز، شرطبندی عصبی است؟
راهکار:
درد از وفاداری نیست؛ از توقع وفاداری متقابل از فرد نادرست میآید. وفاداری را میتوان مثل اعتماد مرحلهای دید: ابتدا سرمایهگذاری کوچک، سپس تعهد بزرگتر؛ اینطور وفاداری علامت ضعف نیست، نشانهٔ انتخاب آگاهانه است.