قمر بنی هاشم؛ تنهایی که تکیهگاه شد:
در زیارتنامهی حضرت ابوالفضل، عبارت «العبد الصالح» آمده؛ مقامی که در زیارت هیچ شهیدی با این صراحت نیامده. او دو دستش را داد، اما علمدار ماند و در اوج تشنگی، آب را ننوشید تا امانتدارِ عاطفه باشد. این یعنی وفاداری در سختترین امتحان؛ نه با شعار، با دست بریده و لب تشنه. آیا بدون آزمونِ تشنگی، میتوان وفاداری کسی را باور کرد؟
راهکار:
این متن را میتوان به تصویری از یک دستِ تنها و یک مشک آب تبدیل کرد؛ روایتی که غم را به پرسشی دربارهی معنا و وفاداری بدل میکند.