هر تار موی همسرم با تمام دنیا قابل عوض کردن نیست:
آیا میدانستید مغز انسان وقتی چیزی را «بیقیمت» اعلام میکند، در واقع یک پارادوکس عصبی ایجاد میکند؟ نورونهای دوپامینرژیک در قشر پیشپیشانی، هرچه یک رابطه عاطفی عمیقتر میشود، ارزشگذاری برای نشانههای جسمانی خاص (مثلاً تار موی شریک زندگی) را از مسیرهای منطقی به مسیرهای هیجانی منتقل میکند. نتیجه: یک تار موی بیارزش از نظر شیمی، در ذهن شما به اندازهی کل سیاره وزن پیدا میکند. این یعنی عشق واقعاً سیستم ارزشگذاری مغز را هک میکند. حالا سؤال: آیا حاضرید روزی یک تار موی خودتان را برایش بدهید؟
راهکار:
این جمله حتی میتواند شروع یک چالش شیرین باشد: از همسرتان بخواهید یک ویژگی کوچک از خودش را نام ببرد که اگر دنیا را به او بدهند باز هم حاضر نیست آن را از دست بدهد. ثبت این لحظهها در تأو، خاطرهسازی قشنگتری میکند.