گلبول سفید؛ تنها عاشق همیشگی بدن:
گلبولهای سفید تنها سلولهایی هستند که میتوانند از دیواره رگها عبور کنند و مستقیماً به بافتهای آلوده برسند، یعنی واقعاً برای نجات تو از سدها میگذرند. بعضیشان مثل لنفوسیتهای T حافظه دارند و دشمنان قدیمی را به یاد میآورند، انگار یک آلبوم خیانت در DNA شان ذخیره شده. سوال: اگر روزی همین مدافع وفادار در یک بیماری خودایمنی تو را به عنوان دشمن بشناسد، آن وقت چه دفاعی داری؟
راهکار:
این ایده را میشود جور دیگری هم دید: انگار گلبول سفید نماد آن بخشی از خودت است که حتی وقتی ذهنت تسلیم میشود، هنوز میجنگد. شاید این شعر کوچک، تلنگری باشد برای قدردانی از تابآوری پنهان درون.