وفاداری آموخته‌شده

وفاداری که از تو آموختم، تا ابد با من می‌ماند:

از نظر عصب‌شناسی، وفاداری می‌تواند رفتاری آموخته‌شده از طریق نورون‌های آینه‌ای باشد: وقتی کسی به ما وفادار است، مغز ما همان الگو را کپی می‌کند و ما را به تکرار وفاداری وامی‌دارد. این سازوکار، وفاداری را نه یک فضیلت انتزاعی، که یک واکنش عصبی تقریباً غیرارادی می‌سازد. پس شاید «وفادار ماندن» به کسی که وفاداری را یادمان داده، بیش از انتخاب آگاهانه، یک برنامه‌ریزی مغزی باشد. سوال: آیا این یعنی وفاداری بیشتر یک بازتاب شرطی‌شده است تا یک تصمیم اخلاقی؟

راهکار:

وفاداری مثل یک زبان است: از کسی یادش می‌گیری و هربار که وفادار می‌مانی، لهجه‌ی او را در دلت تکرار می‌کنی. شاید برای همین، وفاداری به آن «معلم اول» طعم دلتنگی و قدردانی را همزمان دارد.