وداع یک طرفه

وداعی که می‌دانم بی بازگشت است:

در روانشناسی، پیش‌بینی دردِ از دست دادن، اغلب از خودِ واقعه دردناک‌تر است. این پدیده «ضربه‌ی پیش‌بینی» نام دارد، جایی که مغز ما با شبیه‌سازی مداومِ آینده، رنج را تمدید می‌کند. آیا گاهی پذیرش قطعیت، آزادی‌بخش‌تر از انتظار کشیدن است؟

راهکار:

این حسِ قطعیتِ دردناک را میتوان در قالب یک شعر کوتاه یا نامه‌ای خطاب به آن فرد (حتی اگر هرگز فرستاده نشود) ریخت تا بار عاطفی آن سبک‌تر شود.