بوی ناامیدی در واژه امید:
در روانشناسی به این پدیده «ناتوانی آموختهشده» میگویند: وقتی مغز پس از شکستهای مکرر، حتی تصور امید را هم به عنوان تهدید پردازش میکند. عجیب این که همین مکانیسم دفاعی گاهی ما را از امیدواری به چیزهای اشتباه نجات میدهد. سوال: آیا میتوان واژه امید را دوباره معنا کرد بدون این که بوی نا بدهد؟
راهکار:
گاهی امیدوار بودن به چیزی که نیست، دردناکتر از ناامیدی است. اما شاید امید در همین شکستن واژهها پنهان باشد: «نا» در «نامید» میتواند آغاز راهی برای ساختن معنای تازه باشد.