ما صاحبان غمیم و وارثان دلتنگی:
نوروساینس میگوید غم، برخلاف تصور رایج، یک احساس «پایه» نیست؛ بلکه محصول تعامل بین آمیگدال و قشر پیشپیشانی است که به ما اجازه میدهد از دست دادن را «پردازش» کنیم. جالب این که وارثان دلتنگی، فعالترین بخشهای حافظه اپیزودیک را دارند. سوال: آیا دلتنگی میتواند موتور خلاقیت باشد یا فقط زنجیری به پای حرکت؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک غزل بیرون آمده. میتوانی با اضافه کردن یک مصرع یا تصویر مرتبط (مثلاً «در خزان برگهای بیپناه») اون رو به یک متن کاملتر تبدیل کنی.