پیوندهای روحی که هرگز فراموش نمی‌شوند (وان پیس):
تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که مغز انسان دو سیستم حافظه مجزا دارد: حافظه «صریح» (برای چهره‌ها و اسامی) و حافظه «ضمنی» (برای احساسات و عادات). جالب اینجاست که حافظه ضمنی در آمیگدال و مخچه ذخیره می‌شود و حتی با آسیب به هیپوکامپ (مرکز حافظه صریح) دست نخورده باقی می‌ماند. یعنی پیوندهای عاطفی عمیق، واقعاً در سطحی فراتر از یادآوری آگاهانه حک می‌شوند. آیا تا به حال شده با کسی که سال‌ها ندیده‌ای، ناگهان همان حس قدیمی را تجربه کنی؟
راهکار:
این متن به زیبایی به «حافظه عاطفی» اشاره دارد. اگر به دنبال گسترش این ایده هستی، می‌توانی به سراغ مفهوم «خاطرات بدنی» بروی: گاهی بدن ما (مثل ضربان قلب یا حس لمس) پیوندهایی را به خاطر می‌سپارد که ذهن آگاهانه آن‌ها را فراموش کرده است. این یک میان‌رشته جذاب بین علوم اعصاب و فلسفه است.