والیبال و زندگی

شوخی عاشقانه: تو والیبال بنویس من زندگی می‌خونم:

آیا می‌دانستید مغز انسان هنگام خواندن کلمه‌ی «والیبال» همان نواحی حرکتی را فعال می‌کند که انگار واقعاً داره سرویس می‌زنه؟ پس خواندنِ «زندگی» یعنی تجربه‌ی عینیِ آن. این جمله یه استعاره‌ی عصبی-شناختی از هم‌حسیِ عاطفی و فیزیکیِ دونفره‌ست. خودتون رو جای کسی بذارید که «زندگیِ» طرف رو می‌خونه – چه حسی داره؟

راهکار:

این جمله رو میشه به یه استیکر بامزه یا کپشن اینستاگرامی تبدیل کرد. مثلاً یه تصویر از یه توپ والیبال که کتاب باز شده روش افتاده. یا به عنوان چالش: هرکس یه ورزش بنویسه، طرف مقابل یه مفهوم abstract از زندگی بخونه.