سرعت خشم بیشتر از اکسیژن!:
از نظر عصب‌شناسی، این توصیف درست است! سیگنال‌های تهدید (مثل خشم) از طریق مسیر سریع و زیرقشری به آمیگدال می‌رسند، در حالی که پردازش منطقی اکسیژن و دیگر محرک‌ها مسیر کندتر قشری را طی می‌کند. این تفاوت در سرعت، دلیل طغیان ناگهانی خشم قبل از فکر کردن است. آیا تا به حال موفق شده‌اید این فاصله‌ی زمانی را برای منطق ثبت کنید؟
راهکار:
این توصیف طنزآمیز، دقیقاً مکانیسم «آمیگدال هایجک» (راهزنی آمیگدال) را نشان می‌دهد؛ وقتی تهدید احساس می‌شود، آمیگدال (مرکز پردازش ترس و خشم) قبل از اینکه قشر پیش‌پیشانی (مرکز منطق) فعال شود، واکنش نشان می‌دهد. تمرین «توقف و نفس» می‌تواند این مسیر را کند کند.