واکنش به شعر عاشقانه

شعر عاشقانه‌ای که با «ایول شاعری» جواب گرفت!:

پژوهش‌های روان‌شناختی نشان می‌دهد آدم‌ها دچار «خطای شفافیت» می‌شوند؛ یعنی باور دارند دیگران دقیقاً حالشان را می‌فهمند، در حالی که مغز برای رمزگشایی عشق به پیام صریح نیاز دارد. در سنت غزل فارسی هم معشوق همیشه «بی‌خبر» است؛ این بیت همان کلیشه‌ی هزارساله را طنزآمیز بازتولید می‌کند: شاعر می‌خواند، معشوق کف می‌زند، اما عاشق نمی‌شود. اگر همان یک جمله را می‌گفتی، تشویق می‌کرد؟

راهکار:

واکنش «ایول شاعری» یعنی شعرت آن‌قدر گیرا بوده که پیام عاشقانه‌ات را تحت‌الشعاع قرار داده؛ این یک تعریف پنهان است، نه رد شدن.