دزد اومد خونه، من و دزد با هم پول گشتیم!:
دیدن دزد بهجای جنگ و گریز، یک «خطای پیشبینی» در مغز ایجاد میکند؛ نوروساینس به این «تنظیم مجدد شناختی» میگوید: قشر پیشپیشانی با تغییر معنای خطر، امواج ترس را خاموش میکند و پاسخ بیخطر به محرک تهاجمی میدهد. پژوهشهای روانشناسی نشان میدهد شوخطبعی در مواجهه با تهدید، همان مکانیزمی است که کمدینهای دوران جنگ برای کنترل جمعیت از آن استفاده میکردند؛ خنده، آدرنالین را به دوپامین تبدیل میکند.
راهکار:
اگر این واقعه را به یک مینیگفتوگوی نمایشی تبدیل کنید، سوژه بامزهتری میشود: دزد بگوید «پول که نبود، طلا چطور؟» و راوی یک کیسه پاپکورن بیاورد. در نهایت هر دو با دست خالی بنشینند و بگویند «دزد خوب مهمان نصفهشب است!»