وابسته نشدن به آدم ها

وابسته نشدن به آدم‌ها؛ هیچ‌کس همیشگی نیست:

در روان‌شناسی به این «سوگیری بقا» می‌گویند: مغز ما وابستگی را با امنیت اشتباه می‌گیرد و ترکِ یک آدم، در اسکن مغزی دقیقاً شبیه ترکِ مواد مخدر است؛ همان مسیر دوپامین و همان اضطراب. اما نکته‌ی شگفت‌انگیزتر، «پارادوکس تغییر» است: چون هیچ‌چیز دائمی نیست، همین وابستگی هم یک روز به آزادی بدل می‌شود. آیا ممکن است این بی‌اعتمادی به ماندگاری، در واقع وفادارترین چیزی باشد که داریم؟

راهکار:

این را به چشم یک رهایی ببین: اگر هیچ‌کس همیشگی نیست، پس هر لحظه‌ی بودنِ آدم‌ها یک اتفاق تکرارنشدنی است؛ نه فرصتی برای ترس، بلکه دلیلی برای حضورِ کامل در همین حال.