داستان ابر و دریا؛ وابستگی دوسویه و چرخه آب:
چرخهی آب یک سیستم بسته است: هیچ مولکول تازهای وارد زمین نمیشود؛ همان آبی که دایناسورها نوشیدهاند، امروز در ابرها و دریاهاست. ابر در واقع بخارِ خودِ دریاست که پس از سردشدن برمیگردد. جالبتر اینجاست: بدون بارش، تبخیر هم از دریا رخ نمیداد و چرخه میمرد. پس ابر و دریا نه رقیب، که دو مرحله از یک موجودیتاند. آیا آن که میبخشد واقعاً مستقل از آن است که میگیرد؟
راهکار:
این گفتوگو را با نگاه «خورشید» بازنویسی کن؛ آنوقت چرخه کامل میشود: خورشید تبخیر میکند، ابر میبارد، دریا میپذیرد. همین گسترش میتواند مبنای یک شعر یا ویدیوی کوتاه علمی-فلسفی شود.