وابستگی به طرد شدن

عاشق کسی شدم که ازم متنفر بود؛ روایت کترین پیرس:

در روانشناسی اجتماعی، پدیده‌ی «جذب به طرد» با افزایش دوپامین در شرایط عدم قطعیت مرتبط است؛ مغز انسان عاشقِ معماهای حل‌نشدنی است و بی‌توجهیِ معشوق دقیقاً همان محرک مبهمی است که سیستم پاداش را بیش از محبتِ پایدار فعال می‌کند. این همان چرخه‌ای است که در روابط سمی، طرد و آشتی متناوب را اعتیادآور می‌کند.

راهکار:

در روانشناسی به این حالت «لیمرنس» می‌گویند؛ جایی که مغز، بی‌توجهی و طرد را با نیاز به اثبات ارزش اشتباه می‌گیرد. وارونه‌اش این است: تنفرِ طرف مقابل اغلب آینه‌ای است برای ترسِ خودِ فرد از صمیمیت واقعی، نه نشانه‌ی عمق عشق.