وابستگی به تنهایی

اعتیاد به تنهایی و تاریکی:

وابستگی عجیب به تنهایی و تاریکی اتاق:

در روانشناسی، «انزوا‌گزینی» گاهی یک استراتژی تنظیم هیجان است. مغز برای فرار از اضافه‌بار اجتماعی—که انرژی شناختی زیادی مصرف می‌کند—به محیط‌های کم‌تحریک مثل تاریکی پناه می‌برد. این فرآیند شبیه ری‌بوت کردن یک کامپیوتر است. آیا این آرامش، یک انتخاب است یا یک اجبار ناشی از خستگی اجتماعی؟

راهکار:

این حس آشناست. شاید وابستگی به انزوا، نه به خاطر دوست داشتنِ آن، بلکه به خاطر یک «حس کنترل» است. در تنهایی، جهان قابل پیش‌بینی‌تر و بی‌خطرتر به نظر می‌رسد. شاید بررسی این موضوع که در جمع چه چیزی را «کنترل نشده» یا طاقت‌فرسا می‌بینید، نقطه شروع جالبی باشد.