وابستگی به آدم غیرواقعی

عشق به آدم‌های غیرواقعی؛ از تنهایی تا پاراسوشال:

پاراسوشال یعنی پیوند عاطفی یک‌طرفه با شخصیتی که متقابل نمی‌بیند؛ مغز تفاوت چندانی بین عشق به شخصیت خیالی و واقعی قائل نیست و همان دوپامین و اکسی‌توسین ترشح می‌شود. در روان‌شناسی تحلیلی، عشق به ناموجود اغلب فرافکنی «آنیما/آنیموس» است؛ تصویری از نیمه‌ی پنهان خودمان. این پدیده در ادبیات فارسی با «لیلی» و «شیرین» نیز دیده می‌شود.

راهکار:

این عشق اغلب آینه‌ی نیازهای برآورده‌نشده است؛ نه فقدان عشق، بلکه کشف بخشی از خودت که در دنیای واقعی هنوز مجال بروز پیدا نکرده.