وقتی فرزندت تو را تمام زندگیاش میداند؛ حس امنیت کودکانه:
در نظریه دلبستگی جان بالبی، کودک خردسال والد را نه یک انتخاب، که یک ضرورت زیستی میبیند: حضور مراقب اصلی ضربان قلب، سطح کورتیزول و حتی پاسخ استرسی او را تنظیم میکند. به همین دلیل این «تمام زندگی» بودن، پیشدرآمد استقلال سالم است، نه ضد آن. کدام لحظه برایتان این اطمینان را قطعی کرد؟
راهکار:
از منظر روانشناسی دلبستگی، این احساس شیرین که فرزندت تو را «تمام زندگی» میداند، مرحلهای طبیعی و گذراست؛ عشق سالم یعنی تبدیل تدریجی همین وابستگی به اعتماد، امنیت و استقلال. پس این لحظه را ثبت کن، چون پایهی شخصیت آیندهاش همان امنیت حالاست.