وابستگی عاطفی به بی وفا

بی معرفتی کسی که دوستش داریم؛ وابستگی یا عشق؟:

در روانشناسی به این «پیوند آسیب‌زا» می‌گن؛ مغز با عشقِ بی‌وفا مثل قمار رفتار می‌کنه. پاداشِ نامنظم (مهربونیِ گهگاهی) دوپامین بیشتری از محبتِ دائمی ترشح می‌کنه. چرخه‌ی بی‌وفایی-آشتی، دقیقاً همون الگوئیه که اعتیادآورتر از ثباته. به همین دلیل منطق می‌گه برو، ولی سیستم پاداش مغز، اون آدم رو دوست‌داشتنی‌ترین نشون می‌ده. چند نفر از ما متوجه این مکانیسم شدیم؟

راهکار:

این جمله رو برعکس ببین: اون «بی‌معرفت» شاید یه درس پنهونه که داری به خودت می‌دی؛ اینکه چرا جایی که امنیت نیست، هنوز دنبال عشق می‌گردی. اگه بنویسی «بی‌معرفتی از نظر تو دقیقاً چیکار کرد؟» شاید متن بعدی‌ات به خودشناسی نزدیک‌تر بشه.