وعده بهشت در دنیای جهنمی:
آیا میدانستید در روانشناسی، «ناهماهنگی شناختی» باعث میشود انسانها برای توجیه رنج فعلی، به وعدههای بزرگ دل ببندند؟ این جمله دقیقاً همان مکانیزم را به طنز کشیده: جهنم را میسازند، بعد بهشت را وعده میدهند. سوال اینجاست: چرا هنوز باورشان میکنیم؟
راهکار:
این جمله انگار پارادوکس «ناهماهنگی شناختی» رو به تصویر میکشه: وقتی کسی دنیا رو به کام ما تلخ میکنه و بعد وعده بهشت میده، ذهن ما برای کاهش تنش، اون وعده رو باور میکنه. شاید راه نجات اینه که به جای انتظار بهشت موعود، خودمون جهنم رو به جای زیبا تبدیل کنیم.